وقتی کسی را به خودمان وابسته کردیم!... وقتی کسی از صمیم قلبش صادقانه دوستمان دارد  در برابرش مسئولیم... در برابر اشکهایش.. شکستن غرورش.. لحظه های شکستش در تنهایی  و لحظه های بی قرارییش... و اگر یادمان برود.....!! در جایی دیگر  سرنوشت یادمان خواهد اورد.. و این بار ما خود فراموش خواهیم شد... و این قانون زندگیست